Huilend stond ze in de woonkamer…

Van Conceptie tot Coaching: Hoe Onbewuste Patronen Onze Slaap Beïnvloeden

Er zijn van die momenten als coach of therapeut die goud waard zijn. Dat je net op het juiste moment de juiste dingen zegt. Zonder dat je er echt op gefocust bent. Gewoon spontaan. En negen van de tien keer ontstaan die momenten als je er zelf lekker in zit. Als je zelf lekker in je vel zit, je geen druk ervaart en als je goed op je eigen lijf en systeem bent afgestemd. En zo ook die ene keer dat ik met mijn man en zoontje een hotelovernachting maakte en spontaan besloot om even live in de besloten Facebook groep te gaan.

Een gezellig uitstapje

Aangezien ik van oorsprong uit Alkmaar kom en ik daar nog familie heb wonen, is het heen en weer rijden vanuit Nijmegen iets wat soms opbreekt. Twee uur heen en twee uur terug. Ook voor mijn zoon is dat soms gewoon best saai en lang. Omdat we toen vakantie hadden, besloten we in de buurt een hotelletje te pakken, om zo er een klein uitje van te maken. We kwamen de hotelkamer van Van der Valk binnen en zoals dat wel vaker het geval is, voelt dat dan altijd aan als luxe. Een mooi opgemaakt bed, een gekleurd sprei eroverheen en fijne grote kussens met leuke kunst aan de muur.

“Anders kijken” als slaapcoach

Omdat ik me in die tijd vooral richtte op slaapcoaching voor vermoeide ouders, die al van alles hadden geprobeerd om het slaapgedrag van hun kindje te verbeteren, besloot ik wat leuke foto’s te maken voor op social media en voelde ik direct daarna een drive om even live te gaan in de besloten Facebook Community, om te kijken of er op dat moment nog vragen waren.

En zo geschiedde het. Manlief ging toevallig net in bad in de aangrenzende badkamer en mijn zoon verdween achter zijn Nintendo switch met zijn headset op. Alle tijd dus, om te kijken met welke prangende vragen de, veelal dames, in de besloten Facebook Community op dit moment zaten.

Wat vertelt het (slaap)gedrag van het kind

Zoals altijd hamer ik op het feit dat deze kinderen, die soms al direct vanaf de geboorte zo slecht slapen en steeds kleine dutjes doen, het liefst tegen mama aan, met hun slaapgedrag iets te vertellen hebben. Ergens op onbewust niveau is het slapen nog gekoppeld aan een negatieve ervaring, aan stress óf als ik ga slapen, dan gaat mama weg en komt nooit meer terug. En dit is ergens ontstaan. En uitzoeken wat er onder het slaapgedrag ligt, op een diepere systemische laag, is in mijn ogen nog steeds belangrijker dan een kind in een bepaald slaap en waakritme proberen te krijgen, een kind maar gecontroleerd te laten huilen of andere maatregelen.

Haar dochter sliep na vier jaar nog steeds niet zelfstandig door

En tijdens mijn verhaal kwam de vraag van één van de dames uit de besloten Facebook Community. Haar dochter was al vier jaar en het slapen was nog steeds een drama. Ze sliepen nog steeds bij elkaar in bed, want anders was het helemaal niet meer te doen in de nacht. Ze hadden echt al van alles geprobeerd, van huisarts, ziekenhuis tot slaapkliniek. Niets hielp. Of ik ook op deze leeftijd nog iets voor hun kon betekenen of dat ze zich er maar gewoon bij neer moest gaan leggen.

Coaching is ALTIJD een samenspel

En dan wordt het interessant. Vanuit een ontspannen sfeer in die luxe Van der Valk hotelkamer, zittend op de grond, tegen de rand van het bed, begon ik vragen te stellen, zoals ik altijd doe. Het werd één van die momenten, die goud waard is, maar dit proces vereist wel bereidheid van beide kanten. Want hoe nobel ons werk ook kan zijn, het is geen solospel – het is een gezamenlijke inspanning. De reeks van omstandigheden heeft ons samengebracht, zodat we op dit specifieke moment tegenover elkaar zitten om kennis en gedachten uit te wisselen. Niet meer, maar zeker niet minder.

Het is dan ook een valkuil om te veronderstellen dat wij als coach of therapeut de wijsheid in pacht hebben, en dat het proces eenrichtingsverkeer is. In werkelijkheid is het ALTIJD een interactie. Die klant is niet toevallig op JOUW pad gekomen. Als we deze kijkwijze omarmen, verandert de aard van coaching en hulpverlening drastisch. Het is een verschuiving die ik graag zie plaatsvinden in deze tijd. Maar dat even terzijde…

De kracht van een goede vraag stellen

Ik begon haar vragen te stellen. Sinds wanneer slaapt haar dochter slecht? Sinds haar geboorte, antwoordde de vrouw. Zijn er slaapproblemen in de familiegeschiedenis? Nee. Hoe sliep ze zelf als kind? Prima, niets bijzonders. Hoe verliep de zwangerschap en de geboorte? Gewoonlijk, geen complicaties… En toen werd het stil. In die stilte ontstonden nieuwe antwoorden. “Ik heb me tijdens die negen maanden constant afgevraagd of ik deze zwangerschap wel tot een goed einde kon brengen,” zei de vrouw. Ik voelde een rilling. Het teken dat we de juiste richting opgingen.

“Ik moet dit kindje bij me houden”

Ze vertelde over haar vier miskramen en hoe ze zich zorgen maakte gedurende de negen maanden. Liefdevol vroeg ik door naar haar gevoelens en gedachten tijdens die periode. Het werd duidelijk dat ze constant dacht: “Ik moet dit kindje bij me houden.” En daar, in die intense verbinding tussen moeder en ongeboren kind, ontstond een diepe overtuiging. Deze gedachte werd een energie die haar kindje oppikte: “Ik moet bij mama blijven, anders overleef ik het misschien niet.”

De tranen stroomden over haar wangen. Dit had nog nooit iemand haar verteld. Maar het maakte zoveel duidelijk. Haar dochter bleef bij haar, dag in dag uit, net zoals ze dat tijdens die intense zwangerschap had gewild. Wat begon als een diepe zorg en liefde, werd een patroon dat hun slaappatronen beheerste.

Dit had nog nooit iemand in die vier jaar tegen haar gezegd

En zo, zo doen wij precies wat ons is ingeprent. Wat onze overtuigingen zijn. Hoe wij onszelf hebben gevoeld daar in dat aller eerste begin. Omdat moeder heel bang was om ook dit kindje kwijt te raken, heeft ze negen maanden lang zich zorgen gemaakt. Heeft ze negen maanden lang de gedachte gehad, ik moet dit kindje bij me houden. Negen maanden lang heeft dit kindje energetisch meegekregen, ik moet bij mama blijven. En zo binnen zo buiten. Waar zij negen maanden lang in “gedrenkt” is, leefde ze tot op de dag van vandaag. Ik moet bij mama blijven en ja, dan ga je ook niet in je eigen bedje slapen en zal je lichter slapen, om er steeds maar weer voor te kunnen zorgen dat je bij je moeder blijft.

Dit heeft nog nooit iemand tegen mij gezegd, gaf ze aan. En ik snap het. Veel slaapcoaching kijkt hier totaal niet naar. En ook veel andere coaches en therapeuten zijn nog te weinig op de hoogte van die oh zo belangrijke periode van conceptie, zwangerschap en geboorte. De hoogste tijd dus dat dit gaat veranderen!

Van conceptie naar coaching

De dame in kwestie was dolblij dat ik haar op die ene bewuste avond in die luxe hotelkamer een stap verder had geholpen. En ik, ik was dolblij dat ik spontaan op mijn intuïtie afging en een facebook live gaf. Want mijn kennis delen, is iets wat ik het liefste doe. En dat blijf ik doen, net zolang mensen mij vragen stellen. Dan stel ik ze een paar vragen terug en zullen we zien waar dat toe leidt… 😉

Wil jij je ook meer verdiepen in die oh zo belangrijke periode van conceptie, zwangerschap en geboorte?

En wil jij weten welke vijf simpele stappen ik altijd zet met klanten, als ze een probleem ervaren of ergens door geraakt worden in het dagelijks leven?

Meld je dan gauw aan voor Discover Your Patterns! – Dé Online Course! Klik hier.

Omdat ik van mening ben dat meer en meer mensen deze kennis kunnen gebruiken, ook binnen coachingsland.

Anders kijken, anders denken, op weg naar een leuker leven voor jezelf en je dierbaren om je heen.

Liefs Silvia