fbpx

Help! Doe ik het wel goed als moeder?

Om maar gelijk het antwoord te geven op deze vraag; het antwoord is volmondig “JA”. Je doet het goed als moeder. En ik leg je in deze blog graag uit waarom.

Het moederschap is een ontdekkingsreis, een innerlijke reis om wel te verstaan, en velen vertellen je dit niet eventjes van tevoren. Dat komt omdat het moederschap je ook zoveel kan brengen, zoveel dichter bij jezelf en je dierbaren om je heen. Het is een waar leerproces en juist onze kinderen en dierbaren kunnen zo hard jouw gevoelige snaar raken.

Het moederschap is magisch, organisch en het brengt chaos en verandering met zich mee. Het is dan ook van groot belang om open te staan voor die verandering en te gaan voor overgave aan het proces. En waar zijn wij vrouwen in deze huidige snelle mannelijke maatschappij vooral vaak mee bezig? Juist, controle. Niet zo handig dus en het hoort eigenlijk niet zozeer thuis bij het vrouwelijke.

Want weet je wat het is, al het begin is moeilijk. Dit is een natuurlijke wetmatigheid. Het start al bij de conceptie, waar miljoenen cellen de strijd met elkaar aangaan om tot dat ene bevruchte eicel te kunnen komen. De strijd die hiermee gepaard gaat, zit diep in ons DNA verborgen. Competitie, het recht van de sterkste, overleven etc. het komt hier allemaal vandaan. Maar wat velen vervolgens niet door hebben is, dat als het begin overwonnen is, het veel meer gaat om samenwerking en invloed hebben op elkaar. Er is op dat moment vernieuwing en het brengt veel moois tot bloei. Net als die ene ei- en spermacel. Samen groeien ze uit tot een prachtig mooi wondertje op deze wereld.

Het moederschap. Ook in dit proces geldt, dat het begin moeilijk kan zijn. Je moet aan je kindje wennen, de zwangerschap en geboorte moet nog verwerkt worden, jij bent moeder geworden, je partner is vader geworden (of welke samenstelling jullie gezin dan ook heeft). Al het begin is moeilijk en daar horen alle twijfels bij of je het wel of niet goed doet als moeder.

Maar weet dat er geen goed of fout is (al worden we wel op deze manier opgevoed op school!). Want alles wat je tot nu toe hebt gedaan, of het nu slim was of niet. Of je het graag anders had gezien of niet. Alles had een functie. Ook de minder leuke dingen of de momenten die je graag anders had gezien. Daar leer en groei je namelijk van. Op die manier weet je steeds beter wat je wel en niet wilt. Wat je wel wilt doen en wat absoluut niet meer. Weet ook dat je daarnaast niet alleen bent en zeker niet alleen opereert. We zijn enorm met elkaar verbonden en alles wat er om je heen zichtbaar en niet zichtbaar is. Dit maakt dat bepaalde dingen of mensen energetisch gezien, elkaar aantrekken of niet. Bepaalde gebeurtenissen plaatsvinden of juist niet. Want als het echt niet de bedoeling is volgens de wetten van de natuur en de kosmos, dan gebeurt het ook niet.

Alles wat je tot nu toe hebt meegemaakt, was de bedoeling dat je dat zou meemaken en de meest heftige situaties zijn onze grootste leermomenten. Het is alleen aan jou of je ervan wilt leren en groeien, of je datgene waar je je twijfels over hebt nader wilt aankijken, met alle emoties van dien. Want door het aan te kijken en niet uit de weg te gaan, kun je groeien en een betere versie van jezelf worden. En doe je dit niet, of lukt het je momenteel nog niet, ook ok, geen probleem, het leven zal je, als dat de bedoeling is, dezelfde les nog een keer aanbieden (al dan niet in een iets andere vorm), als blijkt dat je er nog niet alles uit hebt gehaald wat erin zit om te leren.

Dus bestaan er slechte moeders? Nee, in de kern niet. De moeders die weinig liefde hebben kunnen geven, hebben dit hoogstwaarschijnlijk zelf ook niet gekregen. De moeders die geweld, fysiek, emotioneel of mentaal, hebben gebruikt, hebben dit hoogstwaarschijnlijk ook zelf ondergaan. En zo draaien wij patronen af van onze voorouders, want alles wat emotioneel niet verwerkt wordt, komt op het bordje van de volgende generaties terecht. Net zolang iemand het aankijkt, verwerkt en loslaat.

Komt de gedachte “ik ben vast een slechte moeder” of “ik doe het niet goed als moeder” met regelmaat terug? Onderzoek die gedachte dan eens en stel jezelf de volgende vragen:

                Wie in mijn familielijn had wellicht ook deze gedachte?

                Wat doet deze gedachte met mij?

                Welk gevoel geeft het mij?

                Wanneer in mijn leven heb ik mij eerder zo gevoeld?

                Wat is er toen gebeurd?

                Welke impact heeft dit op mij gehad?

                Wat had ik eigenlijk nodig gehad in die situatie?

 

Grote kans dat deze gedachte, namelijk niet eens van jou is, maar dat jij het overgenomen hebt van je moeder, oma of iemand anders uit de familielijn. Uit loyaliteit voor het familiesysteem. In dat geval dus, de hoogste tijd om die gedachte vaarwel te gaan zeggen.

Want we zijn allemaal lerende.

We doen allemaal hetgeen waarvan wij denken dat dat het beste is voor onze kinderen.

Vanuit liefde.

En ja, we zullen bepaalde dingen doen waarvan onze kinderen later gaan zeggen; “Dat is mooi stom, wat je daar deed.” En ja, het enige wat we dan kunnen doen is te luisteren naar ons kind. Het gevoel van jouw kind serieus te nemen en te vertellen dat je hem of haar hoort. Eventueel kun je jouw gedachtegang achter het voorval uitleggen, om vervolgens wel of niet een oprechte excuses aan te bieden dat het niet is gelopen zoals je kind het graag had gezien.

En dat is het.

Dus doe je het goed als moeder? Ja, dat doe je.

Nu zorgen dat je dat ook zelf gaat voelen, zodat de wereld weer een stukje mooier wordt.

Want dat is wat de wereld nodig heeft.

Bewuste moeders.

Warme groet,

Silvia

 

 

 

Plan een Skype gesprek met Silvia

Door u aan te  melden neem ik, Silvia Bernaards contact met u op om een Skype afspraak te plannen.

U heeft zich succesvol aangemeld voor een Skype gesprek